Özlemek Kalır

gecenin karanlığında ürperir ay

küser bir nehirde sulara bir sal

ardından olan budur

bu gözler benim gözlerimdir ki

bir sürgünden sonrasının resmi

baksan değişir belki

sıkıldım artık kalbimi taşımaktan

kimsesiz ve sessiz tutunmasıdır

bana hatırlattığın

yaprakların sesi, rüzgarın nefesi

sende beni bulmak gibi sihirlidir

unuturur bir şeyleri

bıraksam diyorum çok uzağına

güneş değmemiş ayçiçeklerini

en taze özlemlerimi

ışığı camda titreyen mum alevini

düşüme düşen gözlerinin rengini

yeterli bilseydim

ağlamayı kolaylaştırır fotoğraflar

çocuklar anne dese içim burkulur

ardından olan budur

SENDEN SONRA DÜNYA DURUR

----------OLAN OLUR---------------