Pembe Düşler Çocuğu

lunaparktayım...

elimde oyuncağım,

tahtadan bir at arabası...

yalan alıp, gerçek satıyorum büyüklere

kullanılmış düşler de cabası...

biliyorum, kafam pek basmıyor ticarete

ben, pembe düşler çocuğuyum...

bazen,

yeşil saçlı! bir melek geçer önümden

bütün şu gördüğünüz göğün sahibi...

ben böyle arada bir,

dalıp dalıp giderim...

bazen de,

yandaki dereden ,

direkleri pembe boyalı bir yelkenli...

?pembe direk mi olurmuş?? demeyin

?hem de derede bir yelkenli?

düşlerimi siz değil,

ben boyarsam, oluyormuş demek ki...

çoğu zaman,

başka başka arkadaşlarla uyurum yıldızlar altında

bazen bir Afrikalı

hatta Kenyalı

bazen de çekik gözlü bir Çinli...

bilirim

siz büyüklerin herbiri,

düşmandır diğer çocuğun babasına

oysa ki sizler için,

vagon vagon,

belki yüklü bir gemi,

belki de bin kamyon dolusu

güzellik barınır o çocuklarının dünyasında...

lunaparktayım...

elimde oyuncağım,

tahtadan ve kanatlı bir at arabası

uçabiliyor hem de

isterseniz inanmayın

siz değil, ben kuruyorsam düşlerimi

ister at arabamı uçururum,

istersem göğün çatısından bırakıp ellerimi,

yağmur olur, kar olurum...

istersem,

düşmem sizlerin ayakları dibine,

eriyip gider, yok olurum...