Protez Bacaklar

haydarpaşa tren garında bırakmıştın beni.

hemzemin geçitte tekerlekli sandalyesinin,

tekerleği kırılmış gibi kalakalmıştım

üstelik vagon vagon yokluğun gelirken

gidenin ardından ölünmediğini gördüm sayende

yokluğunu bolluğuna çevirmeyide öğrendim

İstanbul yalnızlığa mahkum etmedi sensizlikte

senden daha cesur daha mertmiş bu şehir

biz şimdi istiklalden taksime doğru yürüyoruz

iğne atsan düşmez kalabalıkla, yüzbinlerce sen

her akşam baş ucuma koyduğum gidişinin hatırası

protez bacaklarım ve gururla hala seni seven ben