Ruhuna Zehir Katma Arkadaş

Hayat koparırken damarlarından benliğini

Asarken geceler seni sabaha hükümsüz

Yalnız kalan hatıralar ardın sıra uzanınca yere

Düşün düşün bir kere neler kaybettin arkadaş

Zayıflık bedeninden ruhuna inme gibi inince

Hayallerin düşüncelerin önünde aciz kalınca

Aklına düğümler düğüm düğüm atılınca

Söyle söyle bir kere ne kaldı geride arkadaş

Kolay kolay geçtiğin o yollar yokuş gibi olunca

Havada çizdiğin bulutlar dolu gibi başına yağınca

Elinde tuttuğun o kalem parça parça saçılınca

Susmasana nelerini götürdü görsene arkadaş

Hadi şimdi çek ruhuna zehri zincirle ölüme bendini

Yaşamak yerine ölmeyi seç seçilmeyeceklerin arasından

Hayallerini düşüncelerini ipe ver henüz doğmamışken

Gözünü aç ! Ne olur indirme perdeleri ruhuna gündüzden...