Rutubetli

toprak yumuşayınca sarsıldı korkunçluğu

kaya gibi içime çöreklenenin

ve çokluk

uçları püsküllü koyu bulutların kokusuyla

unutulacak ayrıntıları öfkeli ayrılıkların

ara mahallelerde

rutubetli akşamlar erkenciyken üstelik

açık çaylar içilerek zemin kat balkonlarda

son bakışlı bir terk edilmişlik

sinecek gömleğimin yakasına

yıkanmak isteyeceğim ılık varoluşlarda

karşımdakinin saçlarına çıldıracağım

çamur rengine dönecek kanatları serçelerin

sarı lekeli yorgunluklarda sızıyacağım

aklı selim yok oluşlarda hasta çocukluğum

ay ışığına bakıp özleyecek annemi

ölerek dinleneceğim

rutubetli akşamlar yolsuz yolaksız

yolcusuz duraksız sisli mi sisli

iç çamaşırları kirli

laciverdî

geçmişi

şimdisi

ve geleceği

puslu

siyaha akrilik beyaz serpiştirilmiş gibi

karanlıkta apartmanlar

akşam satıcıları üşüyen zambaklarıydı

hayat denizinin

tahminlerimi yanıltan güzel olmaya çabalayan

gene birlikteyiz

biz

yüz vatlık lamba

babam film izliyor

uzak bir pencereye uzanmış gölgesi

rutubetli akşamların sarhoşuyum

çoraplarım leş gibi

sevgilim dağınık bir çello olacak bugün

bugece

trt'nin siyah beyaz dönemlerinden bir pazar filmi

evler yürüyünce akşamın soğuğuna aldırmadan

bir kapı arkasına saklanacağım

yanımdakinin sesine hafifçe dokunarak

utanacağım...