Sadece Evler

sokak tortusu kalmış ağzımda

kalmak sokakta tortulaşmış

kalbimde demlediğim çayın buğusu

hem içeride hem dışarıda

gözlerimi her kırpışımda...

karşı karşıya iki beyaz pencere

benim her şeyim kaçak

senin yerli yerinde oturak

kimbilir nerde nasıl buluşacak

ayrılıkla da olsa olur

gitmez hedere...

ağustostan bir şeyler kalmış gibi

o pazar günü sokağında hep çocuğum

yarı güneşli kauçuk ve dut ağaçlarında

bozuk yollarına düşen hüznüm gölgesiz

her zamanki gibi kimsesizim

çoğul orkestrası ıssız...

sadece evler konuşsun istiyorum

uzak kasabalara sesleneyim kimse duymasın

sıcak bir yağmurda unutulsun adım

saçlarımın arasındaki çamurda ayak izlerin

ama sen olma sakın o her şeyi tanıdık uzaklıkta

aslında uzak da kalmasın

yok olalım...