Sahipsiz....

Şimdi çığlık atıyor trenler

Seni benden kaçırıyorlar

Zafer nameleri olsa gerek

Üstüne kuruldukları raylarından

Biraz soğuk, biraz nemli

Ellerim soğuk...

Uzaklaşmaktalar ellerinden

Gözlerim nemli...

Yokluğun fazlasıyla hüzün

Sarhoşum sabahın bu vakti

İnsanlar kol kola gibi yürümekte

Rampalar yokuşlu gibi

Caddeler daralmış sanki

Dünyayı değişik gösterirmiş ayrılık

Baş aşağı bakmak gibi birazda

Kaçtım kendime yine

Sarılmaya, sığınmaya, avunmaya

Artık dayanılmaz bu bekleyiş

Sabır bile çaresiz

Nefesim tükenmekte çığlıklarından

Seni benden almakta zaman

Bekleyiş böyleymiş

Karanlığa düğüm olurmuş zaman

Sen gidiyorsun sabahın bu vakti

Aslında gidiyorum ben de senden

Bilirim kalmaz bunlar yanına

Adalet...

Bulur elbet sonsuzluğumdan

Sarar sancısıyla

Çıplak elleriyle yapışır boğazına

Gözyaşlarınla boğulursun

Beni terk ettiğin

Yalnızlığına