Şahmeran

Bir çırpıda tüketirken zamanı;

Yanıma aldığım

bir kaç parça kalıntıyla

yaşanmışlıklarım var...

oysa ki;

yedi katlı kara katran altında yaşayan

Meran'ım sunmuştu,

dosdoğru dostluğu, sevgiyi ve aşkı.

Yetmedi aç(ık)gözlü Ademoğlu'na...

tekrar tekrar yaşanan

senaryoların eşliğinde

bir tas balın peşi sıra

zifir kuyulara düştü...

Çarpıklıklar ve kandırmacalar örüntüsünde,

ballı ademoğluyla

tükettik ömrümüzü.

kazandığımızı sandığımız her şey,

aslında kaybettiklerimiz...

Ece Şahmeran

her defasında aynı altın tepside

sunulur,

her defasında

kızının ruhunda yaşam bulur.

sonsuz kere yaşanan

aynı hayatların ve senaryoların eşliğinde...