Saklı Kentin Saklı Adamı

Kırık dökük bir hikâyenin

Tam ortasıydı ömrüm,

Kimi uçurumdan;

Uçurtma gibi savrulanlar,

Kimi kıyısında kalanlar,

Son adımı ilk atanlar,

Etrafındaki güzellikleri,

Vuslatta arayanlar,

Ve kalem namlusu idi

Tüm bunların

/

Belli aslından hikâyenin aslı başından;

İzdüşümsel yaşamın kıyısında,

Volta atanlar, çarkın son dişlisinde

Umut bulanlar,

Yağmur yağarken ıslanmayanlar,

Sağlamasını çöl rüzgârında arayanlar,

Ve tüm bunlar arasında,

Tam ortasındayım ömrün;

/

Sessizliği yırtan gecenin ayazında;

Beyaz kâğıda yarendi kalemim

Saklı kentin saklı adamı,

Gelmeyecek yolcunun son tren garında,

Üşüyen yangınlarımın kor yanından

Kalem özlemlerimi sarmalıyor,

Ömrün tam ortasında;

?'Şiir/sel Düşlerle / Hayaller Büyütüyorum,

Büyümeyen Çocuk Yanımdan,

Sevgiye Dair Ne Varsa sakladığım Beşinci Mevsimime,

Ömrün Tam Ortasında''

11.04.2011