Sayısızım

uzaklıklar yok olur gidişinle

belirsizleşir acılar

sen

çocukluğumda abaküste bile saydığım

sayısızım

hep bu yüzden

büyüdü başkaları

sen de kaldım ben çocuk

sayısız aşınmışlıklarla aştım herşeyi

bırakılmış yağmurlarla

küçük ölümler içinde çabuk

mutsuzluğumla mutluyum sana

hiç yaşanmamış baharları muştulayan kış misali

lazım değil mutluluk

alıkoyamam kendimi düşünmekten

ölümü aşkı kendimden geçerek

sen misin

yaralanmış çocuk öpüşü akşamlarıma

uçan toz taneciğine

arzulu ölümlerle sarararak çöken