şehrin menekşesi

sen gittin gideli bu şehirden

kalmadı gönlümde bu şehrin değeri

sanki sendin bu şehrin neşesi

ey gülüm,gönlümün menekşesi

insanlarda yanar

tıpkı benim gibi

gönlümde kopan ateş misali

sensin gönlümün ilk ve son çiçeği

sana şu ana kadar hiç yalan söylemedim

kendime hiç doğru söylemedim

şimdi sana yalan,bana doğruyu söylüyorum

seni ölene dek sevmiyorum

gülüm git şimdi

hatıralar saklı sokaklara

bak hatıralarla dolu duvarlara

sonrada hatırla beni,hüngür hüngür ağla

hayat acımasız nasıl olsa

bir tokatta sen ye,ama solma

sonrada bak bana,

sarıl aşkımıza sonrada gözlerime bak ağla

şimdi ben gidiyorum

sana yalan söylemiyorum

senin bani hatırlayıp ağlayacağına inanıyorum

umarım bu düşüncelerimde yanılmıyorum

sana veda ederken,

gözlerim zorla ağlıyor

bu gönlümdeki menekşe soluyor

eyyy,gülüm bu gönül sensiz ölüyor

...