Sen Ben Misali Bulutlar

Parmaklarım sımsıkı sarmıştır, beş şekerli çayımı

Hayali bir sinema vardır gözlerimin önünde

Seni beni yansıtan...

Yağmur çiseleri tıklatır penceremi, biz kayboluruz.

Bir perşembe sabahıdırve ben yürüyorum,

Ayaklarım Mezopotamya çamuruna bulanmış

Ve hatırlıyorum...

Bana Tenin yağmur sonrası toprak kokuyor

diyişini.

Bir an dökümlü göz kapaklarım ağırlaşır

Karşımda tüm ışıltısıyla güneş ana

Yavaş yavaş uzaklaşır birbirinden bulutlar

Sen ve ben misali ey! Yar

Bir daha nezaman bir araya gelirler belirsiz...

Kıyamete kadar sevişip ağlaşmalar

SEN BEN misali bulutlar.