Sen Havva Ol Ben Adem

Kalbim kalbine değdi bir kere

Ne yapsam nafile.

Ardın sıra sürükleniyorum işte

Bile bile.

Sayende,

Ama;

Hayallerim yerine

Bu defa can kırıklarım heybemde...

Hala bekliyorum

İlk günkü gibi kördüğüm

Bıraktığın yerde.

Küllerimizden yeniden dirilip

Eskisi gibi

Umut dolu yarınlara birlikte

El ele

İlelebet yürümeye...

Deme sakın bi düşüneyim

Yarın çok geç.

Dem bu dem.

Gel hele kıymetlim kır şu inadı.

Bu ayrılık

Ne sana

Ne bana hiç yakışmadı.

Haydi;

Sen Havva ol, ben Âdem...