Sen Hep Gül
rüzgarlara fısıldadığın şarkıların notalarında
esmer bir zaman bırakıyor seni bana
ısrarsızca
yeniliyor bir düş
gizli sözcüklerde ismini okuyor durmadan
ve sessizce ağlaşan kadere aldırmadan
uçup gidiyor avuçlarımdan bir mayıs günü
eski gülüşlerin
bende yeni ayrılıklar tazeliyor yeniden
ve üzülmesin diye bir mavi
korkutulmuş hatıralar kalıyor geriye hisli
lakin
beyaz gün batımları, saklarken yüreğini bir heybeye
her tan vaktinde
içimde kopan ayyaş nağmeler
bir sokak serserisinin nefesinde canlanıyor
ve senin o gamzende buğulanıyor
beni kendimden ediyor
beni denizimden ediyor
mevsimler yetmiyor bazen baharı izlemek için
aşk paylaşmıyor, başkalarında olan o hoş duyguyu
bütün bunlar hep onun huyu
sevmiyor bir türlü zoru
bak gece rengi de zaten hep koyu
şimdi
inceldiği yerde
bir ıssızlık bekliyor yıldız
umutsuz olduğumu görürken
kayıyor hemen bitirmek için hayatımı
sessiz ve buruk
yoldan
damlıyor aşağıya ömür
bitiyor
eriyor gönül
eksiliyor o sümbül
ve gül
halden anlamıyor ki bülbül
hep küskün
hep küskün
bahtım
kararıyor gün be gün
gelmiyorsun ki sende
senede
bir gün
ne yapalım ki
yine de
sen hep gül
hep gül...
28.05.12