Sen Hiç Büyüme Mümkünse

Ey üstü-başı çamur ve kirli,

Yüreği,

Ak-pâk tertemiz çocuk.

Sen hiç büyüme

Mümkünse .

Gül hep böyle.

Gülsün gözlerin boncuk çocuk.

Şayet ille de,

Büyüyeceksen

Tebessümler sakla dudaklarında,

Dudaklar ardında,

Yüreğinde.

Ne bileyim işte

Bugünlerden yarınlara.

He unutmadan bir de,

Yetecek kadar mutluluk.

Akmadan yüreğine binlerce hüzün

Oluk oluk.

Biz büyüdük de,

Ne oldu ki

Başımız göğe mi erdi.

Hiç bir şeye yetmedim

Kendimi yetiremedim

Oysa;

Çocukluğum benim ne de güzeldi.

O güzelim günler

Ne yaptımsa bir daha geri gelmedi

Getiremedim.

Her türlü menfaatten uzak

Dostluklar kurardık.

Yağ satar

Bal satardık,

Ama;

Asla adam satmazdık

Oyunlar oynarken kavga eder,

Sonra da;

Hiç bir şey olmamış gibi

Birbirimize sarılıp yatardık.

Ya şimdi;

Bize böyle ne oldu?

Kimin eli kimin cebinde belli değil,

Hasılı;

Dost dostunu satar oldu.

Her günümüz,

Vallahi dünlerden bin beter oldu

Sen büyüme mümkünse

Büyüme çocuk.

Hep gül,

Hep oyna böyle

Gözleri boncuk çocuk