Sen Varsın Ya

Suskunluğunu bozdu dilim

Aşka kızgındım

Aşka küskün

Kendimi mahkûm etmiştim hayallerime

Beni taşırdı bütün yalnızlıklar

Dal kımıldamazdı baharlarımda

Maviyi unutmuştu gökyüzü

Gözyaşı rengindeydi damlalar

Gönlüm gibiydi ellerim

Olabildiğince soğuk

Olabildiğince titrek

Olabildiğince yalnız

Gecelerin karası dostumdu şafaklara kadar

Güneş yalnızlığı dolardı gözlerime sonra

Yine üşürdü yanarken yüreğim

Mısralara dökerdim sahipsiz hasretimi

Seni beklerdim her yıldız ışığında

Gülümsemeni görürdü beynim

Kulaklarım kahkahalarını

Ve ben hep kaçardım

Kendimden mi senden mi

Bilinmeyen bir denklemdi bu

Tek kaçış yerim

Tek kurtuluşum uykuydu

Suskunluğumu haykırırdım her sokak başında

Ben hep bana kalırdım

Sen seni bilmezken mısralarıma girdin

Hülyalarım oldun gözüm açık

Adını köşe bucak sakladım

Sen varsın ya

İnan, inan yüreğimi hatırladım...