Sen Yokken Seni Sevmek

?Sen? olmadan

Alıştırdım kendimi yokluğuna

Sensizliği ?sen?den önce

Hayallerini daha ?sen? hayatıma

Girmeden önce kurdum

?Sen? yokken oturdum

Meçhul bir bankta ?sen?inle

Elele, göz göze şiirler okudum sana

Aklımda bile yoktun o zamanlar

Görmemiştim daha ?seni?

Yani görmeden âşıktım yaratılışına

?Sen? yokken biriktirdim sevgimi

Emanet almışım gibi ?sen?den

Yine sana vermek üzere

Saklıyordum azaltmadan hiç

Büyüttüm hep içimde

O zamanlar ?sen? daha yoktun

Ve ?sen? vardın nefesimde

Uykusuz gecelerimi ?sen?den önce

Karanlıklarımı ?sen?den önce sevdim ?sen?inle

Bambaşka denizlere daldım gözlerinle

Yürek kapılarının kapalı olduğunu

Hiç ama hiç düşünmedim

Belki de düşünmek istemedim

Gözlerini görmeden yazdım şiirlerini

Hayal bile edemiyordum

Fakat çoktan düzenlemiştim fiillerimi

?Sen? olmadan sabahladım düşüncelerinle

Yaşadım ?seni? ilik ilik

Yokluğunda

Belki gelecektin benim fikrimce

İşte insan böyle oluyor

?Sen? yokken ?seni? sevince

anka