Sende Mi Kedicik

Günaydın kedicik

İstanbul sana da

Boğaz, kuru bank...

Günaydın.

Ah simitçi

Olsaydı cebimde iki lira

Sana da derdim günaydın.

Yok yok boş karnım

Seni unuttum sanma sakın

Hırlama hemen öyle

Hele bir ayılalım

Bak bahar gelmiş İstanbul'a

Kedicik!

Sende mi açsın yoksa?

Boş ver mırlama şimdi

Bak bahar gelmiş İstanbul'a

Yok bir kurdelen sen de bilirsin

Ne güzeldir bahar namekanlılara

İstanbul kuytulu, kule manzaralı

Şarap kokulu gece demlerinden

Sabahına boğaz havasıyla...

Ah şu susam kokusu da olmasa,

Azdırmasa bir şişelik nefsimi

Hele ne hikâyeler anlatırdım sana

İhanet, yalan, ihtiras kusan

Yok yok ekşitme yüzünü

Sarkıtma tel tel bıyıklarını

Hayat böyle işte

Tuğlası da bu harcı da

Bak simitçi bile kodaman oldu şimdi gözümde

Of simitçi of

Yaktın beni

Bir bankı da çok gördün bana!

Ne vardı başka yerde tezgâh açsan

Bedava havama katmasan reklâm

Sıcak sıcak çığırırken

Yaktın beni...

Şimdi etsem seni şikâyet solculara

Acırlar mı bana yoksa gülerler

Kızarlar mı sana yoksa söverler

Bilemem burası neresi bu insanlar da kim...

Hey nereye

Bak hele bak

Kedicik!

Bir simit lokmasına ha

Ah kör talih, kara baht

Yine buralardasın demek

Yine aynı senaryo...

Şu kendimi bilmezliğimde bile

Konuna manken ettin ya beni

Şapkamın kenarı yırtık ama alınma

Ancak bu yakışır benden sana

...

Sen!

Kuyruğunu sallayarak işve eden

Siyahla alalanmış beyaz kedicik;

Şimdi sende mi acı hatıra olacaksın bana,

yalanırken simitçinin paçasına?

Bir ah da sana mı çekeceğim,

bu gece ki şarap saatimde?

Hıh, miyav mı?

Öyle olsun be kedicik.

Siyahla alalanmış beyaz kedicik sende git.

Beyaz üstüne siyah benlilere düşmandım

Teşekkürler sende yanıltmadın.