Seni Ebelesem

sen meraksın

beynimde infilaklar

karanfillere küsmüşlük gibi

insan hiç küser mi karanfile

meraklı bir düş bu

seni ebelesem

karanfile gıcığım

ilk cırlazlığım değil bu

karanfili tutsam seni yargılar ellerim

ne var sabahlarıma bol güneşli bir teselli olsan

bir parça düş yormasa beni

hayatımın tek saklambacıydın düşlü düşüşlü

bildiğim bir tek şey karanfilleri sevmişliğin

yanılsam da öyle olmalı

yoksa gül müydü neydi kucağına oturttuğum