Seni Sevebilmek Güzel Şey

Düşlerimden arta kalan gerçeklerin yarışıdır seni sevmek

Her biri diğerine kıyar, tek gerçeklik olan sana ulaşmak için.

Yüreğim kan revan ve yüzümde mutluluk tebessümü hakim

İşte o kadar gerçeksin sen.

Gerçekliğini yazıyorum düşlerime ihanet ederek

En ağır hüsranlarımın ve yine en doygun mutluluklarımın izleriyle

Sana uzatıyorum ellerimi benliğimi kurgusunda öldürerek

Tek arzum, seni yine düşlemek

Huzur sancıyor yüreğimde,

Çığlıklarımın aşka uzanan tınısında kayboluyor yalnızlık

Rüzgarın yapraklarla oynaşmasına tanıklık ederek

Yağmur meleklerine teslim ediyorum hislerimi,

Damla damla okşasınlar tenini..

Usulca söylesinler seni sevmelerimi.

Bil ki

Özlemlerim attığımız her adımda,

Buluştuğumuz her durakta,

Sevdiğimiz her yürekte bir...

Özlüyorum...

Birlikte yediğimiz o çin böreğinde,

Bana sevdirdiğin o Karamelli kahvede,

ve tadını unutamayacağım italyan makarnasında

Bir de bunca şeye renk katan gülüşünle seviyorum

Seni yaşamayı...

Tiyatro salonunda gülüşmelere karışan sevgi söylemlerimizde

Büyük adanın sonbaharı selamlayışında,

Buluşabilmek için söylediğimiz masum yalanlarla,

Seviyorum yüreğini..

Desem ki, yüreğin yüreğime değsin sonsuz akşamların koynunda

Gözlerimizin ışığında düğümlense aşk..

Son kez söylesek ayrılık şarkılarını,

yine gülsek..

yine sevsek..

Kirlenmeden yaşasak,

Kirletmeden umutlarımızı zincirlesek ömrümüze...

Düşünmeden düşlesek mutluluğu

Düşmeden sevsek birbirimizi..

Olmaz mı?