Seni Severken Aptallaşıyorum

Suskunlaşıyorum seni severken

Dalgasız kalmış deniz gibi durgunlaşıyorum

Çocukluğu bir tarafa bırakıp olgunlaşıyorum

Nedenini bende bilmiyorum ama

Seni severken aptallaşıyorum

Ve sen yine o köşeye oturup gülümsüyorsun

Kayboluyorum o hayal gözlerinde

Zaten ömrüm o gözlerin en derinlerinde bir yerde

Bana sorarsan yaşamımda sensin ölümümde

Ve ben yine sana bakıyorum

Saçmada olsa birkaç cümle kuruyorum

Ama söyleyemiyorum

Seni severken aptallaşıyorum

Aşkı istemiyorum hayatımda

Sen varken gönlümde

Aşkı koyacak yer yok hayatımda

Evet, belki senden kaçıyorum

belki gözlerine bakmaya da kıyamıyorum

Nedenini sorma söyleyemem

Çünkü bilmiyorum

Ben

Seni severken aptallaşıyorum