Sensiz Ayların Şiiri ( Eylül Ağlardı Haline) 3

Ah Eylül,

Nice şiirler yazıldı senin üstüne,

Ayrılığın elbisesini giydirdiler,

Hüznü yakıştırdılar güler yüzüne,

Ne acımasız değil mi hayat?

Hep sende gittiler,

En tutkulu aşklar bile,

Son vermek için seni beklediler,

Eksik, tutuk yanlarıyla,

Sende kaldı ertelenmişlikler.

Bakma sen bende yazardım,

Hüznün tebessümünde seni,

Ama söz verdim Eylül,

Ayrılıklara ortak etmeyeceğim,

Bu sefer mutlulukları anlatacak,

Diye söz verdim.

Sen ayrılıkları sakla koynunda,

Aman diyeyim bana sunma,

Kalsın sende, hüzünde,

Ben aşkı yaşayayım.

Sen gelince,

Aslında bu ay,

Gebeyken tüm hüzünlere,

Ve ondan geriye kalanlar,

Dolmuşken ellerime,

Bak bize, yaşanan aşka bak,

Ayrılıklar utansın,

Hüzünün yanakları kızarsın,

Ey aşk,

Sen bakma söylenenlere,

Öyle bir ay ki suçsuz,

Hani görseydi gözlerimdeki,

Saklanan aşkı,

Hani hissetse,

Delice sevdamı,

Ayrılıklar değil sadece,

İnan ki,

Eylül bile ağlardı haline...

Sen mi geldin Ekim,

Sorma tadım tuzum yok,

Biteceği de yok bu işlerin,

Dünya meşakkatiyle unuttuk,

Değerini sevgilerin,

Gündelik aşklara gebe,

Bu ızdırap dolu gece,

Sende sustum ben Ekim,

İzleyip göreceğim,

Kimler çalacak birbirinden,

Kimler bakacak ardına sende,

İmkânsız aşkları giderken,

Ne o Kasım,

Sana mı bulaştı yalnızlığım,

Siyahları giymişsin.

Sen de mi yastasın?

Ne o Eylülde beklerken,

Sende mi gitti aşkın,

Neden böyle kasvetlisin,

Akşam vakitlerinde efkârın,

Teslimiyetlerindesin.

Bırak böyle üzülmeyi,

Alnına yazılan yaşanırmış,

Yok söz, yok ötesi,

Gözlerimiz doğarken kapanmış,

Ey Kasım,

Ağlama sen öyle durup yerinde,

Koş durmadan koş ardından,

Günlerin içinde söyle sevdiğini,

Eğer sıkılıyorsa bunu duymaktan,

O zaman bitenleri geri alamazsın.

Kaybettiğin duygularsa,

Yazamazsın, ağlayamazsın.

Vakit kaybetme haydi,

Düş peşine aşkının,

Bak yitip gidiyor ömrün günleri,

Son buldu bir yıl Aralık,

Sadece yıl mı sende son bulan,

Nice aşkları heder ettin,

Yeni başlangıçlar uğruna,

Nice ihanetleri gizledin,

Bilmezler diye sözüm ona,

Biliyorsun sende,

Nice kapılar kaldı aralık,

Aralık sendin içime dolan,

Vicdansız yalnızlık,

Geçmek bilmeyen günlerinle,

Ah sen yok musun sen,

Kimine şerbet içirdin,

Ahlar aldın kiminden,

İşine geldiğince hareket ettin,

Ama alamazsın beni sevdiğimden,

Sonu bilmem ben geçse de günlerin,

Varsa aşka dair ihanetlerin,

Bırakalım kalsın içinde sana,

Senin olsun senin,

Yeni başlangıçlarsa.

Not: İçimde sen varsın aylarca yaşanılan.... Anlaşılması imkansız bir tutkusun sen... Hasta bedenimin zamansız yükselen ateşisin sen....