Sensizlik

Bir yıldız parıldayan ruhumu en derin kuytulara bıraktım

Tutsan elimden sahrayı geçerdim ellerim ellerinde

Hatıraların izi zihnimi köreltmezdi bu kadar acımasızca

Lambada titreyen alev hesabını sormazdı satırlarımdan

Mehtabın karanlığında ölüm sessizliğinde ürkek yüreğimi

Vicdanına teslim ettim de gittim, her adımımda sen bittin

Sigara dumanı gibi sen yükselirken, ben kaldım küllerin içinde

Kâh kahırlı bir yalnızlık kâh dermansız dert gibisin ilacı yok

Ve işte o sarsıcı yalnızlık geldi;

Sensizlik…

Ölümden bile beter o sinsi his

Feda olsun sana ömrüm diyordum ya

Şimdi iyi değilim hiç iyi değilim

Çok incittiler, çok kırdılar yine de isyan etmedim

Bu oyunlarından çok yoruldum

Şimdi heybemde dünden kalan anılar ve yolumdayım

İşte gidiyorum, bir yanım sende kaldı bir yanım çıkmaz sokaklarda

Darmadağın bir haldeyim…