Sensizlik

Ne savaş günleri

Ne de dostların hiyaneti

Ne açlık

Ne de yokluk

Benim korkularım olamadılar

Ben sensizlikten korkuyordum

Sen

Sensizliği

Verdin kucağıma

Soğuk gecelerin yanlızlığında

Hayaline sarıldım uyudum

Ben

Sensizlikten korkuyordum

Sen

Sensizliği

Serdin üstüme

Tek arzum

Her baharda oldugu gibi

Bir demet çiçek bırakmaktı kapına

Sen

Sensizliği

Çaldırdın bana