Sensizlik Yağmuru

Islandım sensizlik yağmurlarıyla

Savruldum hasret rüzgârlarıyla

Deli gibi esti içimde özlemin

Döküldüm hep yaprak yaprak

En koyu hüzünlerin bağrına ben

Yüreğimde dünden kalan arzular

Garip gönlüm bir tek seni arzular

Gidişin ölümün ayak sesleriydi

Ruhuma vuran soğuk nefesleriydi

Bir ıssızlık çökmüş gönül yurduma

Kalbim kederinden olmuş bin parça

Sevdâm öksüz kalmış bir çocuk gibi

Görünmüyor artık elem denizinin dibi

Senden ayrı senden nicedir uzakta

Beklerim ben seni en son durakta

Sona ersin bu elemli ayrılık yolculuğu

Kucaklayalım senle ikimiz mutluluğu

(22 Kasım 2007/ İstanbul)