Şer Günleri

'Can' diyen o dillerin var ya;

bilsen, zamanı nasıl durdurur

Bahara göçen kuşlara inat;

ansızın öldürür, daha bulmadan eşimi

Kan kusar felek belki bana;

yani, 'sırat' yüzüme fenâ bakar,

Salmadan yüreğimi sılaya,

gurbette bitirir işimi.

Bir gözün, şafakla gelen sevdaya takılır,

Diğeri de, kuşluk vakti ya; dipsiz kuşkulara çakılır,

Bir yandan sanki penceresini açar felek, ardına kadar,

Öte yandan, öyle bir sıkar ki cenderesini ayağından;

Şu hayatından çok şey alıp götürür,

Daha 'neler oluyor!' demeye kalmadan,

Cümle âlem çarkına tükürür.

Bir zaman, sakata biner kurulu düzen,

Elin ayağına dolaşır birden, tökezlersin

Ne dediğini bilmez aylağın teki,

Akl-ı evvele ramak, neredeyse deli,

Dikiz aynasına nispet, tersine gidersin,

Her lâfına kulp takılır, alayı da güler sana,

Şamar oğlanına dönersin.

Yani, ahval-i şerait mor'a çalar bazan;

Yüreğin doğru atmaz, düşlerin idâm edilir,

Ya gözlerin şaşı kalır; sendelersin,

Ya da çıkar yolu yoktur bu işin;

Nutkun tutulur ya, dilin dönmez;

Ne yaparsan yap; şer getirir.

26.04.2009

dipnot:

------------------------------------------------

yüreğin içine düştüğü ikileme bir örnek daha..

İkilem şiirinden sonraki tema geliştirmelerini de kapsıyor kaçınılamaz olarak.

'iki arada, bir derede' kalan sevdalıyı nasıl tanımlarız başka türlü..

belki de hayat, asla kaçılamayan ayrımlarla, dönemeçlerle doludur.

her zaman senden bir medet bekler.

saygılarımla.