Serin Beni Çocuklar Bir İpten Bir İpe

kalbimin vanası açık bugün

gözlerimin musluğundan sular taşar viraneliğime

engel olmayın bırakın, çocuklar kendi halime beni

seyredin bu gece savunmasız anneliğimi

gördüğünüz bu manzara karşısında burkulsa da yüreğiniz

taşırsa da tahammülünüzü çaresizliğim

doğduğum gün yazılmış alnıma u/mutsuzluğum

ben daima acılara gebeyim

çatlak kiremitler

akıtır ya yağmur sularını

ve rutubet kaplar ya soğuk duvarları

işte gözlerimin nemi yayıldıkça içime

kurutmaz ne bahar,ne güneş

binlerce kahır uyanır,karanlığım'ın fecrine

güvensizlikten kapalıdır,yüreğimin kalın surları

zorlamayla girilmez ki bu kaleye

gönül koymaz mı seven,kırılınca laleye

bırakın çocuklar!

kopacaksa kopsun içimdeki,kızılca kıyamet

belki ayrılıktadır,ummadığımız keramet

dağ,bayır,düzlük ova

bağ,tipi boran fırtına

neler aştı bu gönül

ne acının tortuları geçti,bu yüreğimin kevgirinden

bir tek ruhum arınmadı,bu sevdanın kirinden

bırakın çocuklar?

ağlasın ağlayabildiğince

bu gece,göz pınarlarım

ağlaya ağlaya,dolar benimde göl yataklarım

gül'ü koruyan sapındaki diken

diken'i değerli kılan,güldür

lakin,

bu ulvi değeri bilmeyen sevgiden ne anlar

yazık ki;

bunca sene boşuna,alın patlatmış bu damar

serin beni çocuklar

bir ipten bir ip'e

benliğimi talan etmiş rüzgar,günahlarımı kurutsun

acıdan akıllanmayan bu yüreğimi,yalnızlık avutsun..