Sevda Çetelesi

Bilirim anlamsız maviliklerde

Kulaç atmaktır sevda.

Kıraç topraklarına doğmaz güneş,

Sevgiye hasret kalır solukların.

Sıcak bir kucak arayarak öksüz kalır,

Boynu büküktür duyguların...

Azğın fırtınalarla kapılmış boğuşurken,

Rotasız sevda gemin.

Oysa acılar linanına çoktan

Demir atmıştır ahir ömrün...

Ümit bu yaaaa!!

Fakirin ekmeğidir nede olsa.

Pes etmek yok der,

Yeniden yeniden denersin.

Yükselirken müezzinin ilahi nidaları

Arş,ı alaya.

Büşraları bekler,

Futursuzca gök yüzüne açılır ellerin.

Vaveylâ,lar bir bir ardına sıralanır

Yürekteki heyalanın yükü çöker omuzlarına.

Şafağın doğumunda râm olmuşken beden

Gecenin bakir çığlığından sökerek,

Tutuğun bir çeteledir aslında sevda.

Ferhat,ın bıraktığı yerden,

Destursuz açıyorsın aşkın kitabını.

Deme bana şimdi,

Aşkı için uçurumları düzleyecek, Ferhatım...

Oysa ben gönül gözünü kapatan,

Sevdasını sırata saklayan bir bahtı karalıyım!!