Sevgi

Evin, barkın

Paran batsın

Neye yarar.

Değil mi?

Siz söyleyin ağalar...

Sevgi var mı sevgi?

Yüreğinde

Sen ondan haber bana, onu söyle...

O olmazsa eğer, ruhlar ölüdür

O yaşatır.

Sevgi, aşkın dilidir,

Ruhları kuşatır...

O olmazsa üşür, büzüşür sineler,

Say gitsin boşa, onsuz geçen seneler..

Sofranda aşın, yolda yoldaşın.

Evinde eşin,

Ana-baba bir, kavim gardaşın,

Kara günde

Dar gününde

Olur muydu yanında

Olmasaydı sevgi, can evinde...

Varlığa hayat veren, can suyu sevgidir.

Kini, öfkeyi, nefreti bir çırpıda yine o eritir.

O'dur, en olmazların anahtarı

Onunla hayat bulur

Varlığın; genci, yaşlısı, ihtiyarı...

Onunla beslenir, yuvadaki yavru,

Tabi ya!

Nerden bilecek bunu, o kahpenin gâvuru...

Her şey onunla anlam kazanır,

Asi ruhlar,

Gölgesinde yıkanır...

Güneş gibi,

Su gibi.

Ana gibi,

Yar gibi

Sımsıcak...

Söylen şimdi

Söylen bana;

"Üşüyen yürekleri,

Kimler sarıp ısıtacak..."

Not: Rahmet elçisi H.z Peygamber efendimizin kutlu doğumları haftası münasebetiyle, Onun sevgisi etrafında yeniden ruhların dirilişi adına ona ithafen kaleme alınmıştır.