Sevgi Kırıntıları

kalan yudumlarla yine ızdırap içiyor

ölü toprakta hala didinip

derdini çorak tarlalara biçiyor

olan gücüyle onurla yaşamak adına

her gün defalarca ölse de

beyaz bir kanada tutunmak için

son gücüyle çırpınıyor

öyle havalardan bakıp uçma kartal

saçlarından tut onu

nadide bir parça gibi inciltmeden yanına al

susmalar kuşatmış dört bir yanını

hem sağır kulağı

hem topal ayağı

hem de o biçim lal

çalmış hayat yaşattıkça

her yeni gün,bir duyusunu

bir duyusu kalmış sadece

o da hissetme duygusu

tahrip etme onu da kader

zaten uçurum kenarında

sureti düşer balçıklara

dedim ya

görmez gözleri ama

yem olur sevgisinin kırıntıları

sulardaki aç balıklara