Sevmen Gerekir

Tanrım neden bu acı.. nasıl gider o

Gözlerimi açıyorum bir sabah

Ve artık o yok..

Düşünmesi bile öldürür zaten

Hayatın acıması yok..

Buram buram yaşayamadım seni

Sen yaşarken hayatını...

Aslında hep yanındaydım senin

Bana uzak olduğun kadar..

Seni O'ndan daha çok mutlu edebilirdim

Eğer sende sevseydin beni

Benim seni sevebildiğim kadar...

Ağlıyordum usul usul kimseye hissettirmeden

Nasıl söylerim resimlere... artık senin gittiğini

Göz yaşı döküyorum bana bıraktığın mektuba

Son cümlende birikti bütün damlacıklar

Söylerken aramızdaki bütün herşeyin bittiğini...

Beraber yediğimiz yemek duruyor hala masamda

Ana yemeğimiz balıktı.. aperatif olan benmişim

Kaşıkta hala duruyor tenin, kokun ise sardalyede

O zaman demiştim hayata : " sonunda seni yenmişim !! "

Lakin şimdi oturuyor yalnızlığın, kalkıp gittiğin sandalyede...

Unutmak istiyorum seni.. nolur yardımcı olun bana

Diyip dururdum etrafa içten içe haykırırdım..

Şimdi öğrendim ki:

Hayatı alt etmek için önce onu

Yenmen gerekir...

Görmemezlikten gelmek istiyorsan

Bazı unutamadığın şeyleri

Tek çaresi var !! arkadaş..

Sevmen gerekir...