Şiire Sarılırım

Ne zaman arzu etsem şiire sarılırım

Dizeler yakın dostum yoğrulup karılırım

Dokunma kalemime incinir darılırım

Nice devletler kurup yıkarım şiirimle

Sıla aklıma gelir şiire kapanırım

İlham gelir yanıma gitmeyecek sanırım

Kıta yarım kalırsa kendimden utanırım

Mahcup bir eda ile donarım şiirimle

Akıtırım satıra duyguların dilini

Bazen hüzün dem vurur ayrılığın zilini

Bizi yaratan bilir ömrümün menzilini

Yaşadığım sürece oynarım şiirimle

Dizeler sıralarım dosta merhaba derim

Konuşur anlaşırım güzel sohbet ederim

İstenmediğim yerden başım alıp giderim

Yolları arşınlarım dönerim şiirimle

Şair sevecen olur kibir ondan uzaktır

Kendini beğenmişlik insanlığa tuzaktır

Yürekte sevgi yoksa o şiire yazıktır

Utancımdan mum olur sönerim şiirimle