Sıtmalı Düşler

gidiyorsun şimdi...

sıtmalı düşlere terkedip.

kuşların ötüşleri de silinir gecede biliyorum.

örtüsünü sererken yalnızlık üzerime,

öyle ani, veda edemeden birşeylere

loş bir karanlık siner sinsice göremediklerime.

kirpiklerimin ucunda öbeklenmiş birkaç yaş tenli kelime

akar gider konuşamaz pıhtı gözlerim.

huzurda vermez artık mavisine kandığım deniz

baktığımda hep sızı, hep tuz

lanetli bir yalnızım artık-larımla

halvetim pirket duvarlar içinde çaresiz

arındıracak ruhum uzaklaşırken içinde.