Solo Bir Çoğulluktur Aşk

ben kendime az

ölüme fazlayım

kendimdeki kendime eksikliğim

sendeki fazlalaşan gökyüzü

herşey herşey değildir bunu anladım

yolun başında olmak tad kırıklığıydı

hiçbirşeyi bilememek aşkı bile

bendeki duyarlık imkansızlığın varlığı

saksıda büyüttüğün umutsuzluğunun sıyrılıp yaprakların arasından

bulması bulutların yardımıyla güneşi

ama kendine az

imkansızla mümkün

başkasına fazla

yüzüm gözüm

ayrılık ve ölüm artığı

ağlarına takılmışım bu şirin yaşamın

yansız kalamam aşka

payıma aşkalardan kalan

ayrılıklar düştü

kırıtsa da mutluluk arada sırada

savunmasız kışlarına karmaşıklığımın

tutuk tutuk içkin içkin

sarhoş nağmeli zor yalnızlık ıslanmışlığında

kargacık burgacık ölmek yakışmaz bir şaire

tüterken dumanları bir evin göz göz içindeki akşam sularında

sızılı bir albüm burukluğunda içerikli kırışık

adımlarım bas akordiyon sensizliğe yürürken

duygularım atonal kör sağır sevişmemeksiz solo bir çoğulluktur aşk

sendeki güzelliği bilmesem de benim bıraktığımı