Son Ders

Hani benden suâl ederdin ya nereye gittiğimi

Ben de sükût eder gözlerini süzerdim

Muamma olur kalırdı içimde

Ne sen bilirdin, ne ben söyleyebilirdim

İstesem de tarif edemezdim ki sana

Çaresiz bakışların sanki birer nârâ

Gönülsüz gidişler, gönüllerde yara bırakır

Bunu biliyordum

Ama aczimi anlamalısın Elif'im

Yazık ki, sana asl-ı hicrimi diyemiyordum

Canımın yarısını sende bırakıp

Yarasını da yanıma alıp

Gidiyordum

Buna mecburdum canânım, affet beni

Gönül bu gidişin sonunda vuslat olsun isterdi

Ama son sözlerin, bu dermansız ümidi de yok etti

Bîçare bendeni ebedî nevme terketti

Artık sana esbâb-ı hicrimi anlatmaya kelâm kâfi değil

Tek bildiğim var ki

Bu acı vukuat, bize son bir ders idi...