Su Kestirirse

Yelda Karataş'a

"kaçtı gözeye nem sadece

çeşm'eye tortusuz tuz

ruhu billur doludur(u)"

su kestirir

rüya gözede cemre

sonudur baharın

demdedir

neşter

kesilir

kanıdır

düşer kızıl

yere

gül

kalanın son zerre'sin'de

damla

kokusunda gezinir

toprak kandıkça filiz

filiz

göğe asılı

rutubeti ılıca

yere düşende ayıltı

yarına sağılacak seste

sağnak çise bırakır

kurak başakta

sarı