Sürmeli Gökyüzü

Gök yüzüyle konuştu

ve bir yıldız iyice parıldadı geceye...

sonra bir el uzandı semaya

dualar göz yaşıyla uğurlandı aşk'a...

Nasip diye

dilimize doladığımız mana

Seni bana getiren dualarla sarmalandı

ve gece sen koktu

cennet bahçesi gibi...

Telaffuzu zor vakitlerin

seni bana getireceğini bilmezdim oysa...

Ruhuma dokunan

manalı bir çift göz...

Dili lal...

Aklı firar...

Yüreği kor...

Uzva düşen

sevda masallarından çıkmış gibi

sizi gidi sizi dedi.. istanbul...

Aşıklar şehri işitti bizi

Ahh istanbul..

Anlamını yirmisinde yitirmemiş ruh gibisin..

Hala taze ve kıpır kıpır...

Tenin de elbet aşk kokar...

Aynı şehrin ayrı semtlerinde

ve yine aynı semaya düğümlenmiş

iki ayrı yürektik

Rüzgar yüzümü okşarken

Bütün yalnızlıklar mühürlendi

Aşk...

Salıverilmiş bir suçluydu

Özgürlüğün yar sesiyle çağrıldığı ana kadar...

Ey can,

ruha dokundu aşk

Bak!

//

Oysa

biz

hiç bulutlara bakamadık birlikte

ama bulutlar bize baktı

Yağmurlar şahit...