Suskun Hesaplaşma

Tanımıştım birini bir zamanlar delice

Sevdim mi severim diyordu ben ölümüne

Büyük lokma ye büyük konuşma derdim

Çıkınca birden bunca yıl sonra karşıma

Aklına geldi ki yaşıyordu 'ölmemişti' daha...!

Al al oldu yanağı ve hayli şaşırdı

Utandı kızardı! Demek unutmamıştı

Gözleri buğulandı döndü denize

Uzattı elini bana ; _ 'Merhaba'. Dedi sessizce...!

_Pardon! dedim birine benzettiniz herhalde...!

Uğrunda öldüğüm işte bu gözlerdi

Unutmuş olsam ağlarmıyım hiç? der gibiydi

O gül gamzeleri ıslanmıştı kan rengi

Eskimiş yıpranmıştı pamucak teni

Evlenmiş olmalı ki: saklıyor sol elini...!

Düşündüm uzunca gözlerine bakarak

Kimsenin suçu yok bazen gitmelerde

Hangimiz hata yapmıyoruz ki hangimiz

Hiç konuşmadan hasbıhal edebiliyoruz

Demek Yalan bir şey değilmiş...!