Susuyorum

' Unutulmakta güzel , hatırlayanlar oldukça...'

Söylenmiyor öyle...

Yaşanmışlıkların yıkıntılarından yeşeren yeni duygulara

Umutta olsa içinde bir diken batıveriyor ayağına

Koşman gerekirken adımlarını sayıyorsun aşka

işte öyle bir var diyorsun , yok oluyorsun sonra...

Ağır aksak adı geliyor sol hüzmenden içeri

Bir Türkü diline aşina bir de aşk sancıları

Kanım içimi aşmış bir gece sayıklamasında

Gün doğuyor ben yalnızlığa uyanıyorum

Soluduğum nikotin kokulu parmaklardan

Kopuyorum hiç vedalara gerek duymadan

Sanrısında bir ahu dilber oluyorsun uykumdan

Uyanıyorum , Soluğum nefesime muhtaç üşüyorum

Her şeyde sen varsın Damlayıp giden gözyaşım gibi...

Herkes sana özeniyor Beni böyle terk ediyor

Sensizliğin en dip durumunda

Solan ruhumda Ölüm soğukluğunda

Hasretin boğazıma takılıp kalıyorken

Sen ise gidiyorsun...

Söz söylenmiyor kimseye...

Ya kırılıyorlar yada anlamıyorlar...

Oysa anlayacakları tonda söylüyorum işte

Susuyorum...