Suyu Yıkadım

/Artık susabilirim.

Bundan sonra hiçbir cümlemin öznesi

adınla kirlenmeyecek./

Lacivert bir gecenin koyuluğunda ,

uyandığında

bütün sessizlikler gitmiş olacak.

Gözlerin

bakmaktan ve görmekten muaf .

Düş yerine karabasanlar.

Yalnızlığına gömülmüş devasa bir kent.

Dört bir tarafın penceresiz dört duvar.

Göreceğin son gökyüzü

kaybetmiş olacak güvercinlerini.

Düşeceksin kırılmış dizlerinin üzerine.

Aynadaki yüzün silinecek.

Sonra solungacı tıkanan balıklar gibi boğulacaksın,

her yerin çürüyünce

bulanık bir suda.

Sadece zaman

Üstünden çıkarıp attığın.

Giyindiğin son aşk ise

Üstünde kirlenecek.

Avuçlarımda saklanan kırılgan bir umut

bir ateşin sıcaklığında

kavrulurken;

Bir yangından kurtarmaya çalışırken o soluk siluetini.

Bedenim tutuşacak.

Bir bilsen nasıl da acıyacak her tarafım.

Ve bir gölge düşün.

Güneş ve karanlığın orta yerinde.

Bir gün daha bitiyor.

Ardından uzayıp gidiyor bir ayrılığın ayak izleri.

Sahipsiz bir ikindinin son demlerinde,

herkes gölgesine sığınma telaşındayken;

Artık hiçbir gün ışığı değmeyecek suretime.

Karanlığa bürünüyorum ,

Yaşama tutunuyorum.

Gölgeni arıyorum bir gece yarısı.

Ölümüne...

Asırlar boyu hüzün

Uzayıp giden bir yol

Ve kanayan bir ömürden başka

Neydi ki hayat?

Kelebek ve çiçekler mi?

Onlar çoktan öldüler.

Merak ediyorum,

Rengi kirlenmeyen bir göl kaldı mı?

Ömrümü temize çekmek için bir dalga boyu.

Hayatımı yıkayacaktım kirlenmeyen birkaç damlayla .

Bir kaktüs yaprağında törpüleniyor

kalan günlerim.

Deniz mi dedin...

Okyanusta yıkansam ne fayda.

/Her su biraz kirlidir aslında

gözyaşlarımızın yanında./

Hava kararır,

Üstümden geçer bir yağmur bulutu.

Kirpiklerim çarpar birbirine.

Gözlerimden düşer birkaç damla çiy.

Acemi bir berberin

usturasına değer çenemin alt kıvrımı.

Ve bilenmiş bir bıçak ağzı gibi Eylül.

İşte böylesine havalarda vuruyor beni hayat.

Bu yüzden artık romantik gelmiyor bana

hiçbir sonbahar.

Boşuna yazıyorum aslında.

Neye yarar kağıda düşen mısralar.

Hangi harf

çektiğim sancıdan anlar?

Ey gecenin üçünden düşen serseri şiir ,

Bütün aşklardan muafım artık,

Yok say beni bundan sonra

Tüm yaşanacaklardan.

..........

bkrçkmk/ist2019