Teninin Kokusuna

İşte başlıyoruz

Önce ellerin kayıyor ellerimden

Sonra gözlerin soğuyor

Git gide

Bir şehrin yabancılarına dönüşüyoruz

İşte...

Başlıyor hayat

Bensiz bir sen...

Sensiz bir ben...

Artık kaçma yalnızlığın koynuna

Bendeyken

Şimdi safi yalnızlıktır adın

Öncesi sonrası yok

Özlediğim dizeleri süreceğim

Gecenin revolverine

Boş kovanlar toplayacağım ardından

Üstüne sinen kokun

Birkaç cümle

Yeter mi bilmem

Ama avunacağım...

Sen diye

Kimleri sevdim ben

Adı konulmamış çocuklar gibi seslendim

Hey sen

Duy beni

Ben ki bir yalnızlık doğururum her gece

Sabaha kadar ölür avuç içlerimde

Her şeyi sığdırdım dizelerime

Görmediğim gözlerinle

Sığmıyor yüreğime

Teninin sıcağında pişmedikçe

Nasıl duyulur ki kokun...

Şimdi gitme zamanı

Ne varsa senden armağan

Bir çocuk sevinci

Gamzelerimde donup kalan

Ben aşk demiştim sana

Ve anlıyorum şimdi

Söz ağırmış kurşundan

Ve bir metal değilmiş

Beynimi delip geçen...

Bitti...

Hadi nefes al yeniden...