Tıpkı İstanbul Gibi Bende Yalnızım

İnsan beklemediği bir anda sevilir,

Sevginin kuralıdır belkide 1+1=1,

Kuraldan habersiz sevdalar yenilir,

Benim yüreğimde sevdalar gibidir.

Kendimi İstanbula benzetiyorum,

Etrafımda insan çok biliyorum,

Tıpkı İstanbul gibi bende yalnızım,

Tek farkımız,o megakent ben insanım.

İnsan her zaman sevilmeye değer,

Tabi insan insanlığını kaybetmemişse eğer,

Yalnızsamda sevilirim,ama ben beni bilmem,

Kimse yalnızlığımı gidermedi,pek sevemem.