Toprağım

Sürüklenirken ayaklar altında

Ezildiğimi hissetmedim ki

Konuşur gibi yaptım sadece..

Kendimi kandırmak istedim belki..

Yalnızlığı seviyorum bak

Kendimle baş başa kaldığım anlarda..

Ruhumu istiladan kurtardığım zaman

Benliğimle baş başa..

Toprağımı hissedeyim bırak

Özlediğim kokusuna sarmalanayım

Alsın içine, paklasın

Gözyaşlarımı akıtayım..

Bırak beni gideyim

Uzaklarda bir gölge gibiyim

Varlık yokluk arasında

Bir kitabın satır arasında

Sonu olmayan hikâyedeyim..

Şimdi kentimden çok uzakta

Sığındım bir limana

Prangalar vurulmuş ayaklarıma

Sensiz, aşk katili yüreğim

Çiğnendim ayaklar altında

Nefesini hissedince yüreğim

Boğazıma dayandı canım

Hiçbir şey diyemedim..

Nasılsa geçer dedim

Sınandı ruhum, cehennemi o an yaşadım

İstedim ki herkes mutlu olsun

Güller açsın yine baharımda

Yine kuşlar cıvıldasın..

Savaşın soğuk kokusu yayılmış

Ne şuur kalmış ne vicdan

Şeytan yine iş başında

Eşrefi mahlûkat yine aldatılmakta

Beyhude ömrüm

Bir ilkbahar sabahında

Kapılar kapanır, diğeri açılır

Gösterişten uzakta bir toprakta

Buluşur hayat, can verir tomurcuklara

Canları saklar içinde

Arındırır tüm kötülüklerden

Ana gibi kucaklar...

Toprağım bayrağım vatanım...

"Kim bu cennet vatanın uğruna olmaz ki feda? Şüheda fışkıracak toprağı sıksan, şüheda!"

23/mart/2011