Toprağına Bıraktım Elvedalarımı...

Bir sonbahar yalnızlığıdır içimdeki muştular

Gönül vadilerimden boşalır

Yüreğimde pas tutmuş umutlar...

Boğazıma düğümlenmiş birkaç hıçkırık kırıntısı

Ve gözlerimden boşalır

Yıllardır kalbimde pıhtılaşmış kanlı yaşlar...

Sana attığım her adımda

Bir cellât gibi asar beni zaman

Her ne zaman çıkıp gelmeye çalışsam

Dökülmeye hazır bir gözyaşıdır

Senden bana kalan...

Yüreğimin rüzgârlarında estiririm

Sana yazdığım senli satırları

Ve artık öldüğünü bildiğim için

Bende gömdüm artık içimde ki sevda muştularını...

Şimdilerde hiç yoksun...

Toprağına döküldü yüreğimin gözyaşları

Yüreğimde senden kalma sevda kırıntıları

Ben savurdum onları toprağına

Ve toprağına bıraktım

Gittğin an elvedalarımı...