Tükeniş

Şu katran karası yanlızlığımda, kafesine sıkışıp kalmış seçe kuşu gibi ürkek ve yalnızım,

Çırpınıp duruyorum sağa sola ve gücümün yettiğince çığlıklar atıyorum,

Kanatlarım kan revan içinde param parça ,yaralarım sa büyük ve kapanmaz,

üstelik kimsenin de umrunda değilim biliyorum,

Ama bir umut be işte,nefes nefese çığlık çığlığa.....

oysa sen ve ben birlikte uçacaktık ,birlikte usanmadan, bıkmadan, yorulmadan

aşacaktık tüm engelleri, o düşler vadisine varacaktık,

içinde sadece sevginin olduğu....

karşına ilk çıkan serçe sürüsünün ardı sıra takılıp uçup gittin

ve gderken de bir an, sadece kısa bir an bile olsa ardına dönüp bakmadın,

katran karası yanlızlığıma ve şu daracık kafese nasıl düştüğümü görmeden çektin gitin be hayırsız...

boğuluyorum attığım çığlıkların sessizliğinde artık,gücüm kalmadı tükeniyorum ve bilir misin ki

ben yavaş yavaş, an be an ölüyorum,ölüyorum ölüyorummmm ....