Tutsak

( sen kısa şiirler yaz,kasabadan geçerken bir demli çay söyle kendine,bir şarkı tut radyoda sonraki benim de.Rüzgarları sür yüzüne,sabahları sür;

geçsin her gamın kervanı

ben Tuna'da yüzüm yıkarım

ayılırım sarhoşluğundan

aşk denilen illetin.

sen çoluk çocuk taş toplayın,fırlatın denizlere.fal tut papatyalardan,göğsüne kır çiçekleri tak,saçlarını savur yürürkenher şeyi sev herkesi;

geçsin günler böylece

elbetteki büyürüm ben

anlarım gidişini

küfürler savururum peşinden.

-Hummalı şiirler yok şimdi ardına saldığım,

kendimle söyleşiyorum bir bilsen- )

sebepler kalkmış ortadan

kum fırtınası misali yazgı

çöküyor kaldırımlarına

intifada...

elide yürek devleti

koşuyor yarınlara

terkesinde gam yükü

ne fayda...

hiçleri bürünmüş

sebepsiz bir alevde şimdi

yangınına kar istiyor

ilayda...

sürçü lisan

affolalar

dile namzet vurgular

- esir kelimeler büyütmekte varmış kaderde ,

diyorlar...-

hırçın atlar

sürücüsü yele tutar gem vurmaz

muğlak bir şiirdeyim

dörtlüğünde aşk olmaz

gidersen gittiğin yerlere gelemem diyordun

biliyordum.