Unutulmayan

Senin adını koyamıyorum

Mutluluğum diyorum yetmiyor

Umudum diyorum erişilmiyor

Gömülesi acılar vardır ya hani

Bunuda adına yakıştıramıyorum

Geceler başkadır sanıyorlar ya hani

Bir tek sensiz ölmeyi bilmiyor kimseler

Bilenlerde sensiz olsun istiyorlar

Kıyamıyor belli ki avucuna hasret yabancılar

Düşlerle uyandıkları sabahlarda gerçek rüyalar

Türkülerde uyuşuyor bazen sedefler

Şiirlerde canlanıyor can çekişler

Sevmiyorum işte, yine ıslanmış yanaklara acıyan gözler

Yalanlar biter bir gün gerçekler vurur açığa

O zaman nüshası kalbin oluyor dışa vuruşların ağlasanda

Ne şehirler ayırdı bizi ne de kelimeler

Sendeki inançlar bendeki utançlar

Ön yargıları hiçe sayalı çok oldu baksana

Adın içimde var ama dudaklarım oynamıyor

Yeter artık sende anlasana

Sana ne demeli bundan sonra

Sana mı demeli güzel gözlüm sana mı yormasana

Aslında korkumdan diyemiyorum

Korkumun sebebini de bilmiyorum

Neden bende bu acizlik onuda bilmiyorum

Korkuyu saklıyorumda, gerçeği benimseyemiyorum

Herşey diyorumda, o benim diyemiyorum...