Usandım

Yeminli sanki bana gülmemeğe talihim

Hicranıma çizilen plânlardan utandım

Yaratılış gayeme tabi olan salihim

Hakikâte perde şu, yalanlardan utandım

Âşk iksiri diyerek zehiri içirenler

Âşkım için kurulan köprüyü uçuranlar

Akrabayız dediler akrebi kaçıranlar

Güle güle ısıran, yılanlardan utandım

Nefesim ol, hayat ver, içerime çekeyim

Ver elini elime muhabbetle sıkayım

Bağrına bastığında dimağına çıkayım

Dediğimde ahtapot falanlardan utandım

Hasretin koru düştü yüreğim alev alev

Yanıyor yetiş artık söndürmesende velev

Savrulan küllerimden yaparsın muhteşem ev

Âşkın hicran köşkünde kalanlardan utandım

Soldurdun ya gönlümün gülzarında, çiçeği

Yakandan düşmeyecek, bu hayatın gerçeği

BALIM SULTAN: kaybetti endazeyi ölçeği

Mazlumun mahremine dalanlardan utandım

Balım Sultan/