Usare
Gökyüzümün haresi
Her şiirin usaresi sendin
Gittin söndü afitap
Dilimde bin bir türlü figan
Efsunlanmış gibiyim
Ayaklarım taşımaz beni gönül bitap
Sen gideli beri
Gözlerimden düşen her sarhoş katre
Yüreğime hep balyoz gibi iner
Bivefasın zalim,apansız gittin
Artık pencereme baykuşlar tüner
Bu birdenbire gelen çarpan kahreden firak
Elem kokan bir kalem bırakırken elime
Bu şiir anmadığım adına yazılmıştır
İnleyen hatıralar düşürse de dilime
Sevdamın yekparesi
Vaktiyle her derdimin çaresi sendin
Gittin infial oldu
Emsali yok bu gidişin tarihte takvimde
Şimdi dermansızım
Gülistanım harap artık güller de soldu
Sen gideli beri
Şiirler artık intihara meyyal
Şarkılar geceye hüznümü inler
Sensizliği koyup boş kadehlere
Gönül kör kuyulara adını ünler
Sessizliğin koynunda hiç dillendirmesem de
Unutulmaz meseldir ismin yedi iklime
Bu şiir anmadığım adına yazılmıştır
Gözyaşıyla hece hece kelime kelime