Ustası Oluruz Acının

aynalarda eskir ama ölmezler

kalbinin aynasıdır o gözlerin

--değil mi--

bir demli çay daha içermisin

ne çok yağmur yağıyor demi...

birgün pazarlıklar bozulur, elde

kalan anı sahibine geri verilmez

--yazılır--

neyse havadan sudan konuşalım

ne çok göçmen kuşları demi...

en işlek saatinde çarşının bir yerinde

ansızın

yetim bir çocuğun yalnızlığı tutar ya

içimizi

yüzümüzde yaralı maral üzüntüsü...

üzerimizde güneşin acelesi yoktur

öpüşmek yasaktır' levası asılı

heryerde

ardı ardına sıgara içmek gerek

o zaman

kadim ellerinle tut ellerimden

caddelerinde yüreğimi gezdir

artık ustasın kaşlarını çatmanın

ustasındır denizlerin dalgasının

--değil mi--